Nieuw paard: Kane

Eind november liep ik tegen Kane aan.. Nee, niet letterlijk… Ik keek mee naar advertenties van paarden voor een klant die op zoek was naar een nieuw paard en zag Kane van 4,5 jaar oud voorbij komen. Afstamming voor de liefhebbers: Ferdeaux x Charmeur. Het begon te kriebelen, maar ik dacht: “Nee, dit is niet het moment. Je bent ontzettend druk om alle afspraken met klanten bol te werken. Één eigen paard en een parttime trainingspaard is echt genoeg, daarnaast wil je in dit seizoen met alleen een buitenbaan zonder hek niet aan een jong paard beginnen.”

Toch bleef ik teruggaan naar de advertentie. Na 2 weken appte ik mijn moeder, al sinds mn zus en ik begonnen met paardrijden onze steun en toeverlaat, de advertentie zonder er iets bij te zetten.. Ze reageerde met een hartjes emoticon..

Kane

Een paar dagen later zijn we bij hem gaan kijken en heb ik hem gereden. Kane is anders dan de andere paarden die ik hiervoor heb gekozen. Ik hou van paarden met heel veel uitstraling, hele knappe paarden, van die fotomodellen en meestal paarden die ook wat ingewikkelder zijn… Kane is juist een echte lobbes. Groot, maar liefst 1,75m, op een andere manier mooi dan de paarden die ik doorgaans uitkies en nog ontzettend slap. Ik vroeg me toch wel af wat me zo in hem aantrok. Ik moest er met rijden iets teveel naar mijn zin aan werken en hij krulde graag te diep, dus ik ben nog 2 keer teruggegaan om hem uit te proberen en wat scherper te krijgen. Ook om te testen hoe hij daarmee om zou gaan, want ik heb helaas al heel wat verrassingen bij net gekochte paarden voorbij zien komen. De 3e keer reed ik heel fijn en er leek inderdaad weinig mis te zijn met dit ongecompliceerde paard.

Thuis met manlief overlegd en besloten het te doen… Ai… Dat betekende wel dat ik onder de kerstboom mijn agenda maar eens flink onder de loep moest gaan nemen. Ik kreeg het spaansbenauwd. Hoe ga ik dit doen? De klinische keuring pakte goed uit, hij liep er fantastisch doorheen, dus ruim een uur later had ik ineens 2 paarden op stal staan!

Nu ben ik een ruime maand verder en heb ik zoveel plezier! Het was de beste keuze die ik kon maken. Hij wordt steeds actiever en het neusje komt steeds mooier naar de loodlijn toe. Ook het grondwerk vindt hij heel leuk.

Elmiro

Kane blijkt een heel stabiel karakter te hebben. Hij is compleet het tegenovergestelde van mijn mooie, maar pittige koffievos Elmiro. Een fijne balans voor mijzelf, maar ik merk ook dat Elmiro daar goed op reageert. Mijn agenda bestaat nu uit flinke “eigen paarden bloks”, dat was even spannend, maar wat krijg ik daar een energie van.

Ik geniet ervan om paarden op te leiden, om ze iedere week weer wat beter te zien worden. Om hun spieren goed los te houden, te zien ontwikkelen. En ze gezond in het koppie te houden. Hoe ik dit met Kane verder ga aanpakken? Dat ga ik in een volgende blog vertellen!